รวมส่วนประกอบต่างๆ ของคอมพิวเตอร์ ภายนอกและภายใน
ก่อนเริ่มทำการประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง เราควรทำความรู้จัก
กับส่วนประกอบต่างๆ ของคอมพิวเตอร์กันก่อน เพื่อให้เข้าใจถึงหน้าที่การทำงานของ
อุปกรณ์แต่ละส่วน ซึ่งจะทำให้การประกอบเครื่องเป็นไปอย่างถูกต้องหลีกเลี่ยงความ
เสียหายที่จะเกิดจากความไม่รู้ได้อย่างมาก
ซีพียู (CPU – Central Processing Unit)
ซีพียูเป็นอุปกรณ์ที่มีหน้าที่ในการประมวลผลคำสั่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการคิด
คำนวณการตัดสินใจ ทุกอย่างจะถูกนำมาประมวลผลที่อุปกรณ์ตัวนี้ทั้งหมด โดยจะ
มีการรับคำสั่งเข้ามาจากอุปกรณ์ Input เช่น เมาส์ คีย์บอร์ด หรือไมโครโฟน และนำไป
แสดงผลออกทางอุปกรณ์ Output เช่น จอภาพ เครื่องพิมพ์ อุปกรณ์สำรองข้อมูล
เป็นต้น
ที่รู้จักกันดีคือ ค่าย Intel และ AMD

ลักษณะของซีพียูในปัจจุบันส่วนใหญ่จะเป็นรูปแบบ Socket ที่มีลักษณะ
เป็นสี่เหลี่ยมแบนๆ มีจำนวนขาเล็กๆ ที่เป็นโลหะไว้สำหรับเชื่อมต่อกับสัญญาณ
ภายในตัวซีพียูกับอุปกรณ์ภายนอกซึ่งจำนวนขาจะแตกต่างกันตามยี่ห้อและรุ่นของ
ซีพียู โดยซีพียูที่นิยมใช้ในตอนนี้มีเพียง 2 ยี่ห้อเท่านั้น คืออินเทลและเอเอ็มดี
โดยแต่ละค่ายก็จะมีซีพียูหลากหลายรุ่นให้เลือกใช้ เช่นทาง ฝั่งค่ายอินเทลคือ
Pentium 4 และ Celeronใช้อินเทอร์เฟซแบบ Socket 478 และ 775 ส่วนเอเอ็มดี
นั้นเป็น Athlon XP, Athlon 64 Bit ใช้อินเทอร์เฟซแบบ Socket A ,754 และ 939
โดยแต่ละค่ายก็มีจุดดีจุดด้อยแตกต่างกันไปซีพียูของอินเทลนั้นมีจุดเด่นในด้าน
การทำงานที่มีเสถียรภาพ มีความทนทานสูงและไม่ร้อนง่าย แต่มีข้อเสียคือราคาแพง
และทำงานช้ากว่าซีพียูของเอเอ็มดีในระดับความเร็วเดียวกัน สำหรับเอเอ็มดีนั้น
จุดเด่นคือ ซีพียูมีราคาถูกกว่าอินเทลในทุกรุ่นและมีความเร็วสูงทั้งงานด้านกราฟิก
และงานทั่วไป ส่วนข้อเสียของเอเอ็มดี คือมีความร้อนสูง หากไม่มีระบบระบาย
ความร้อนที่ดีจะทำให้ระบบไม่มีเสถียรภาพ และเกิดความเสียหายต่อตัวซีพียูได้ง่าย
เมนบอร์ด (Mainboard)
เมนบอร์ดเป็นอุปกรณ์ที่มีลักษณะเป็นแผ่นวงจรหลักสำหรับติดตั้งอุปกรณ์
คอมพิวเตอร์ต่างๆ เกือบทั้งหมด โดยจะมีหน้าที่ในการประสานงานและติดต่อรับส่ง
ข้อมูลโดยผ่านระบบบัส บนเมนบอร์ดก็จะมีอุปกรณ์ที่สำคัญๆ รวมอยู่ด้วย เช่น สล็อต,
ซ็อกเก็ตสำหรับเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่างๆ ชิพเซ็ตที่ทำหน้าที่เหมือนแม่บ้าน คอยจัด
การและประสานงานให้กับอุปกรณ์ที่นำมาติดตั้งบนเมนบอร์ด นอกจากนี้ก็ยังรวม
เอาแผงวงจรและชิพควบคุมอุปกรณ์ต่างๆ เช่น ตัวควบคุมฮาร์ดดิสก์ (Harddisk
Controller) พอร์ตเชื่อมต่ออุปกรณ์ภายนอก เช่น พอร์ตขนาน (Parallel Port)
พอร์ตอนุกรม (Serial Port) และพอร์ตยูเอสบี (USB Port) เป็นต้น
เมนบอร์ด
แรม (RAM – Random Access Memory)
แรมคือหน่วยความจำที่ทำหน้าที่อ่านและเขียนข้อมูลร่วมกับซีพียูอยู่
ตลอดเวลา ข้อมูลจากฮาร์ดดิสก์ส่วนใหญ่จะต้องมาพักที่แรมเสมอก่อนจะถูกส่ง
ไปยังซีพียู ดังนั้นยิ่งแรมมีขนาดมากขึ้นเท่าไหร่ก็สามารถพักข้อมูลไว้กับแรมได้
มากขึ้น ทำให้ซีพียูไม่ต้องเรียกข้อมูลจากฮาร์ดดิสก์บ่อยๆ ซึ่งฮาร์ดดิสก์มีความเร็ว
ในการอ่านและเขียนข้อมูลน้อยกว่าแรม ส่งผลให้ระบบของเราทำงานได้เร็วขึ้น
ในปัจจุบันแรมมีหลายชนิดด้วยกัน คือ SDRAM, DDR SDRAM และ RAMBUS
SDRAM จะมีลักษณะเป็นแผงยาวมีขาสัญญาณขนาด 168 pin 64 bit
สำหรับติดตั้งกับซ็อกเก็ตแรมแบบ DIMM ส่วนใหญ่แรมที่ขายกันเดี๋ยวนี้จะเป็นแบบ
PC–100 และ PC–133 ในปัจจุบัน SDRAM ได้รับความนิยมน้อยมาก ที่มีใช้งานอยู่
ส่วนใหญ่จะเป็นเครื่องรุ่นเก่าเสียมากกว่า เนื่องจากการเข้ามาแทนที่ของ DDR
SDRAM ที่มีคุณภาพดีกว่าในราคาที่ใกล้เคียงกันนั่นเอง

DDR SDRAM มีลักษณะคล้ายกับ SDRAM แต่จะมีขนาด 184 pin
และเนื่องจากทำงานทั้งขอบขาขึ้นและขาลงของสัญญาณนาฬิกาทำให้มีความเร็วเพิ่ม
ขึ้นเป็น 2 เท่าถ้าเทียบกับ SDRAM โดย DDR SDRAM จะมีบัสให้เลือกใช้งานอยู่
หลายขนาด เช่น 266, 333 และ 400 เป็นต้น ปัจจุบัน DDR SDRAM เข้ามาเป็นหน่วย
ความจำมาตรฐานใหม่ที่มาแทนที่ SDRAM ไปเรียบร้อยแล้ว และในอนาคตมีไม่นาน
หน่วยความจำแบบ DDR 2 ก็กำลังเข้ามาเป็นที่นิยมมากขึ้นเรื่อยๆ
SD RAM
DDR SDRAM
RAMBUS เป็นแรมชนิดใหม่ที่อินเทลเคยพยายามผลักดันให้เป็น
มาตราฐานใหม่ของหน่วยความจำในอนาคต แต่ในปัจจุบันดูแล้วสถาการณ์ของ
RAMBUS นั้นก็ไม่มีอะไรที่หวือหวามากนัก RAMBUS มีลักษณะที่แตกต่างจาก
SDRAM และ DDR SDRAM อย่างเห็นได้ชัด โดยใช้อินเทอร์เฟชแบบ RIMM ขนาด
299 pin นอกจากนี้ยังมีความเร็วบัสที่สูงถึง 400 MHz และสามารถส่งถ่ายข้อมูลได้ถึง
800 MB ต่อวินาทีซึ่งมากกว่า SDRAM ถึง 8 เท่าเลยทีเดียว แต่กลับมีข้อเสียคือมีค่า
ความหน่วง (Latency) ใกล้เคียงกับ SDRAM ทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานไม่ได้

แตกต่างไปจาก DDR SDRAM หรือ SDRAM มากนักและยังมีราคาแพงกว่ากันค่อน
ข้างมาก นอกจากนี้หากใส่ RAMBUS ไม่ครบแถว (RIMM) ต้องมีการใส่แถวหลอก
(RIMM PCB – Printed Circuit Board) ไว้ให้เต็มเพื่อให้ครบวงจรจึงจะสามารถ
ใช้งานได้
RAMBUS
ฮาร์ดดิสก์ (Harddisk)
ฮาร์ดดิสก์เป็นอุปกรณ์ที่มีหน้าที่สำหรับเก็บข้อมูลที่มีขนาดใหญ่
โดยเฉพาะการเก็บข้อมูลสำหรับติดตั้งระบบปฏิบัติการหรือโปรแกรมต่างๆ
ซึ่งไม่สามารถเก็บไว้ในแผ่นฟล็อบปี้ดิสก์ที่มีความจุน้อยได้ ภายในฮาร์ดดิสก์
จะประกอบไปด้วยแผ่นจานโลหะแข็ง (Platter) วางซ้อนกันแต่จะไม่ติดกัน โดย
จะมีแขนที่เป็นตัวเคลื่อนหัวอ่านเข้าไปอ่านและเขียนข้อมูลตามตำแหน่งที่ต้องการ
และจะไม่มีการสัมผัสกับแผ่นโดยตรงแต่จะมีช่องว่างห่างกันประมาณ 10 ไมครอน
ทำให้การอ่านข้อมูลจากแผ่น Platter มีความเร็วสูงเนื่องจากไม่มีการเสียดสีที่เกิด
จากการสัมผัส โดยจะมีความเร็วรอบอยู่ 2 แบบคือ 5400/นาที และ 7200/นาที
ฮาร์ดดิสก์แบบ IDE

นอกจากนี้ฮาร์ดดิสก์ยังมีแผ่นวงจรที่อยู่ด้านล่างเป็นตัวควบคุมการ
หมุนของมอนิเตอร แขนที่เป็นตัวเคลื่อนหัวอ่าน และยังทำหน้าที่ติดต่อสื่อสาร
โดยส่งผ่านข้อมูลไปยังเมนบอร์ดอีกด้วย ซึ่งแผ่นวงจรด้านล่างนี้ควรระวังอย่าไปวาง
ไว้กับแผ่นโลหะหรืออุปกรณ์นำไฟฟ้าทุกชนิด เพราะจะทำให้เกิดการลัดวงจร
ก่อให้เกิดความเสียหายกับตัวฮาร์ดดิสก์ได้ โดยเฉพาะการวางฮาร์ดดิสก์ไว้บน
เคสแล้วเปิดการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งหากเกิดปัญหาไฟรั่วขึ้นมา
จะทำให้มีไฟฟ้าเข้ามาสู่ตัวเคสและผ่านไปยังฮาร์ดดิสก์ ทำให้แผ่นวงจรของ
ฮาร์ดดิสก์อาจเสียหายได้
เนื่องจากข้อจำกัดในการพัฒนามาตรฐานการเชื่อมต่อแบบเดิม ซึ่งเป็นแบบ
IDE/E-IDE แทบไม่มีการพัฒนาความเร็วในการโอนถ่ายข้อมูลไปได้อีก โดยหยุดไว้ที่
ความเร็วสูงสุดเพียง 133 MB/s จึงทำให้บรรดาผู้ผลิตฮาร์ดดิสก์ได้ทำการพัฒนา
มาตรฐานของฮาร์ดดิสก์ใหม่ขึ้นมา ซึ่งเรียกว่าเป็นฮาร์ดดิสก์แบบ Serial ATA โดยมี
ความเร็วในการโอนถ่ายข้อมูลถึง 150 MB/s และมีหน่วยความจำแคชถึง 8 MB ซึ่งจะ
สามารถพัฒนาความเร็วได้ถึง 300 MB/s และ 600 MB/s ในเวอร์ชั่นต่อๆ ไป นอกจาก
นี้ฮาร์ดดิสก์แบบ Serial ยังมีข้อดีอีกหลายๆ ด้าน เช่น ใช้สายเคเบิ้ลที่ใช้ในการ
เชื่อมต่อแบบใหม่ที่มีขนาดเล็กและบางกว่าเดิม ทำให้การไหลเวียนของอากาศภาย
ในเคสดีขึ้นดูเป็นระเบียบมากขึ้น และตัวของฮาร์ดดิสก์มีความแข็งแรงมากขึ้น
ไม่บอบบางหรือเสียหายง่ายเหมือนฮาร์ดดิสก์แบบ IDE

จอภาพ (Monitor)
จอภาพหรือจอมอนิเตอร์เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการแสดงผลจากการทำงาน
ของคอมพิวเตอร์ ซึ่งภายในมีวงจรและระบบการทำงานคล้ายกับเครื่องรับโทรทัศน์
เกือบทุกอย่างแต่จะมีแผงวงจรที่ซับซ้อนน้อยกว่ามาก โดยจะแตกต่างกันตรง
ที่โทรทัศน์มีภาครับสัญญาณทีวี แต่จอมอนิเตอร์มีเพียงภาครับสัญญาณดิจิตอล
จากการ์ดแสดงผลเท่านั้น ปัจจุบันแนวโน้มจอมอนิเตอร์กำลังถูกจอ LCD เข้ามาเป็น
มาตรฐานใหม่แทนด้วยข้อดีหลายๆ อย่าง เช่น มีขนาดบางไม่กินเนื้อที่ในการจัดวาง
มากนัก ไม่มีรังสีสะท้อนรบกวนสายตา และประหยัดไฟมากกว่า เป็นต้น
การ์ดแสดงผล (Display Card)
การ์ดแสดงผล หรือการ์ด VGA เป็นอุปกรณ์ที่มีหน้าที่ในการนำข้อมูล
แบบดิจิตอลมาเปลี่ยนเป็นสัญญาณภาพจ ากคอมพิวเตอร์แล้วนำไปแสดงผลออก
ทางจอภาพ โดยใช้อินเทอร์เฟชแบบสล็อต AGP หรือ PCI Express ทำให้สามารถ
แสดงผลได้อย่างรวดเร็วและการ์ดแสดงผลในปัจจุบันมีการพัฒนาชิพสร้างกราฟิก 3
มิติไปอย่างรวดเร็ว ทำให้สามารถแสดงผลภาพกราฟิก 3 มิติได้อย่างสมจริงและสวย
งามมากขึ้นกว่าในอดีต

การ์ดแสดงผล
การ์ดเสียง (SoundCard)
การ์ดเสียงหรือซาว์ดการ์ดที่หน้าที่ในการให้กำเนิดเสียงจากเครื่อง
คอมพิวเตอร์ โดยต้องทำงานควบคู่ไปกับลำโพงด้วย ในปัจจุบันมักจะมีการนำ
คอมพิวเตอร์มาใช้งานประเภทมัลติมีเดียที่ให้ความบันเทิงต่าง ๆ เช่น
ใช้ดูหนังฟังเพลง ร้องคาราโอเกะ เล่นเกม งานเหล่านี้ต่างก็ต้องพึ่งพาระบบเสียง
ที่ช่วยเพิ่มอรรถรสในการทำงานเหล่านี้ทั้งสิ้น ดังนั้นคอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน
จึงมีการติดตั้งระบบ เสียงให้กับคอมพิวเตอร์แทบทุกเครื่อง มีทั้งแบบ Sound On
Board หรือแบบที่เป็นการ์ดโดยจะต้องนำมาติดตั้งลงบนสล็อตในเมนบอร์ด
ปัญหาของการ์ดเสียงบางครั้งจะส่งผลกระทบกับเครื่องคอมพิวเตอร์อย่าง
คาดไม่ถึง และส่วนใหญ่จะเกิดจากตัวไดรเวอร์ของการ์ดเอง จนบางครั้งทำให้
วินโดวส์ไม่สามารถบู๊ตเครื่องหรือชัตดาวน์ได้ วิธีแก้ปัญหาคือต้องไปดาวน์โหลด
ไดรเวอร์เวอร์ชั่นใหม่มาติดตั้ง
การ์ดเสียง

ฟล็อบปี้ไดรฟ์ (Floopy Drive)
ฟล็อบปี้ไดรฟ์เป็นอุปกรณ์ที่มีหน้าที่ในการอ่านและบันทึกข้อมูลจากแผ่น
ฟล็อบปี้ดิสก์ที่มีขนาด 3.5 นิ้ว ความจุ 1.44 MB โดยจะมีหัวอ่านคอยเลื่อน
เข้าไปอ่านข้อมูลจากแผ่นที่เคลือบสารแม่เหล็กของฟล็อบปี้ดิสก์ทั้งสองด้าน
ซึ่งหัวอ่านนี้จะมีการสัมผัสกับแผ่นแม่เหล็กโดยตรง จึงทำให้การอ่านข้อมูลไม่สามารถ
อ่านได้รวดเร็วเหมือนฮาร์ดดิสก์โดยมีความเร็วประมาณ 300 รอบต่อนาทีเท่านั้น
ซีดีรอมไดรฟ์ (CD-ROM Drive)
ซีดีรอมไดรฟ์เป็นอุปกรณ์ที่มีหน้าที่ในการอ่านข้อมูลจากแผ่นซีดีเพียง
อย่างเดียว ส่วนใหญ่จะใช้งานในด้านการติดตั้งระบบปฏิบัติการหรือโปรแกรมต่างๆ
รวมไปถึงงานที่เกี่ยวกับความบันเทิง เช่นดูหนัง ฟังเพลง และงานด้านมัลติมีเดียด้วย
โดยมีหน่วยความเร็วในการอ่านข้อมูลเป็น X เช่น 48X หรือ 50X เป็นต้น ในปัจจุบัน
แทบจะเรียกได้ว่าคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องจะต้องมีไดรฟ์ซีดีรอมอย่างน้อย หนึ่งไดรฟ์
เสมอ ซึ่งได้กลายเป็นมาตรฐานสำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ในตอนนี้แล้ว
ซีดีรอมไดรฟ์จะการอ่านข้อมูลด้วยความเร็วในการหมุนแผ่นที่ไม่คงที่
โดยที่จะอ่านข้อมูลที่อยู่วงนอกของแผ่นซีดีด้วยความเร็วสูงสุด และจะค่อยๆลด
ความเร็วลงมาเมื่อมาอ่านข้อมูลที่อยู่วงในสุด ส่วนใหญ่ซีดีรอมไดรฟ์จะอ่านข้อมูล
ที่อยู่ตรงกลางแผ่นซะส่วนมาก ทำให้ใช้ความเร็วเพียงแค่ไม่เกินครึ่งหนึ่งของ
ความเร็วสูงสุดที่มีเท่านั้น ดังนั้นซีดีรอมไดรฟ์ส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยทำงานที่ความเร็ว
สูงสุดของไดรฟ์เท่าไหร่นัก อย่างเช่นซีดีรอมไดรฟ์ความเร็ว 50X จึงไม่ใช่ความเร็วใน
การอ่านข้อมูลอย่างต่อเนื่อง แต่จะเป็นความเร็วในการอ่านข้อมูลจากแผ่นซีดี
ที่อยู่วงนอกสุด หลังจากนั้นจะค่อยลดความเร็วลงมาเมื่อมาอ่านข้อมูลที่อยู่วงในด้วย
ความเร็ว ที่ไม่เกินครึ่งหนึ่งของไดรฟ์ก็จะประมาณ 20-25X เท่านั้น
ฟล็อบปี้ไดรฟ์

เมาส์และคีย์บอร์ด
เมาส์และคีย์บอร์ดเป็นอุปกรณ์สำหรับทำหน้าที่ในการป้อนข้อมูลจากผู้ใช้
เข้าสู่เครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งส่วนใหญ่หากเมาส์และคีย์บอร์ดเสียจะไม่นิยมซ่อม
เพราะเดี๋ยวนี้เมาส์และคีย์บอร์ดมีราคาไม่แพง ถ้ามัวแต่มานั่งซ่อมจะไม่คุ้มกับเวลา
ที่เสียไป
เคสและเพาเวอร์ซัพพลาย
เคสที่ขายในบ้านเรามักมีเพาเวอร์ซัพพลายติดมาด้วยเสมอจนเป็นของ
คู่กัน โดยเคสจะมีลักษณะเป็นกล่องเหล็กสี่เหลี่ยมผืนฟ้าใช้สำหรับเป็นที่เก็บ
อุปกรณ์คอมพิวเตอร์เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเมนบอร์ด ซีพียู แรม ฮาร์ดดิสก์
การ์ดแสดงผล การ์ดเสียง รวมถึงสายแพเชื่อมต่อต่างๆ ส่วนเพาเวอร์ซัพพลายนั้นจะมี
หน้าที่ในการแปลงไฟและจ่ายกระแสไฟให้กับอุปกรณ์ที่อยู่ในเคส
ผู้ใช้หลายคนส่วนใหญ่มักไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเพาเวอร์ซัพพลาย
เท่าไหร่ แต่หารู้ไม่ว่าปัญหาที่เกิดกับฮาร์ดดิสก์ และอุปกรณ์ต่างๆ บางครั้งมักมีสาเหตุ
มาจากเพาเวอร์ซัพพลาย หากเพาเวอร์ซัพพลายเสียส่วนใหญ่จะสามารถซ่อม
ได้โดยการเปลี่ยนฟิวส์ หม้อแปลง หรือเปลี่ยนอะไหล่
เคสและเพาเวอร์ซัพพลาย

ขั้นตอนการประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง
การประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง ปัจจุบันไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
ซึ่งเราสามารถหัดประกอบด้วยตนเองได้ โดยมีขั้นตอน ดังนี้
1. ขั้นแรกให้เตรียมอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์
เช่น ไขควงสี่แฉก กล่องสำหรับใส่น็อต คู่มือเมนบอร์ด คีมปากจิ้งจก
2. เริ่มจากการติดตั้งซีพียูก่อน โดยง้างขาล็อคของซ็อกเก็ตขึ้นมาจากนั้น
นำซีพียูมาใส่ลงไปในซ็อกเก็ตโดยให้วางตำแหน่งขาที่ 1 ของซีพียูและซ็อกเก็ตให้ตรง
กัน โดยสังเกตว่าที่ขาที่ 1 ของซีพียูจะทำเครื่องหมายเป็นจุดเล็กไว้ที่มุมด้านบนของ
ซีพียู

3. เมื่อวางซีพียูตรงล็อคกับซ็อกเก็ตแล้ว จากนั้นให้กดขาล็อกลงไปเหมือน
เดิม แล้วนำซิลิโคนมาทาตรงบริเวณคอร์ (แกน) ของซีพียู และไม่ควรทาซิลิโคนให้
หนา หากเห็นว่าหนาเกินไปให้ใช้กระดาษหรือแผ่นพลาสติกมาปาดออกเสียบ้าง
4. ติดตั้งฮีทซิงค์และพัดลมลงไปบนคอร์ของซีพียู ติดล็อกให้เรียบร้อย
ในขั้นตอนนี้มีจุดที่ต้องระวังอยู่ 2 จุดคือ การติดตั้งฮีทซิงค์ของพัดลมจะต้องแนบ
สนิทกับคอร์ของซีพียู อย่าพยายามกดแรงไป บางทีคอร์ของซีพียูอาจบิ่นได้ ส่วนขา
สปริงที่ยึดพัดลมบางทีมันแข็งเกินไป บางคนใช้ไขควงพยามยามกดขาสปริง
ให้เข้าล็อก ซึ่งอาจทำให้พลาดไปขูดเอาลายปริ้นบนเมนบอร์ดขาดทำให้เมนบอร์ด
อาจเสียหายได้

5. เสียบสายไฟของพัดลมเข้ากับขั้ว CPU FAN โดยดูจากคู่มือเมนบอร์ด
6. นำแรมมาเสียบเข้ากับซ็อกเก็ตแรมโดยให้ตรงกับร่องของซ็อกเก็ต จากนั้น
จึงกดลงไปจนด้านล็อกทั้ง 2 ด้านดีดขึ้นมา (บางเมนบอร์ดตัวล็อกทั้งสองด้าน
อาจไม่จำเป็นต้องดีดขึ้นมาก็ได้ให้ดูว่าเข้าล็อกกันก็พอ)
7. ขันแท่นรองน็อตเข้ากับเคส

8. นำเมนบอร์ดที่ได้ติดตั้งซีพียูและแรมวางลงไปบนเคส จากนั้นขันน็อตยึด
เมนบอร์ดเข้ากับตัวเคสให้ครบทุกตัว
9. เสียบการ์ดแสดงผลลงไปในสล็อต AGP เสร็จแล้วขันน็อตยึดติดกับเคส

10. เสียบการ์ดเสียงลงไปในสล็อต PCI เสร็จแล้วขันน็อตยึดติดกับเคส
11. เสียบสายเพาเวอร์ซัพพลายเข้ากับขั้วต่อบนเมนบอร์ด โดยควรเสียบให้
ปลั๊กของสายเพาเวอร์ซัพพลายตรงล็อกกับขั้วต่อบนเมนบอร์ด

12. สอดไดรฟ์ซีดีรอมเข้ากับช่องว่างหน้าเคส แล้วขันน็อตยึดกับตัวเคส
ให้แน่น
13. เสียบสาย IDE เข้ากับไดรฟ์ซีดีรอมโดยให้แถบสีแดงตรงกับขาที่ 1
หรือด้านที่ติดกับขั้วสายไฟ จากนั้นจึงเสียบสายไฟและสายสัญญาณเสียงเข้าไปด้วย
14. เสียบสาย IDE อีกด้านเข้ากับขั้วต่อ Secondary IDE บนเมนบอร์ด
โดยแถบสีแดงตรงกับขาที่ 1 ของขั้วต่อด้วย

15. สอดฮาร์ดดิสก์เข้ากับช่องติดตั้ง แล้วขันน็อตยึดกับตัวเคสให้แน่น
16. เสียบสาย IDE เข้ากับฮาร์ดดิสก์โดยให้แถบสีแดงตรงกับขาที่ 1 หรือด้าน
ที่ติดกับขั้วสายไฟ จากนั้นจึงเสียบสายไฟเข้าไปด้วย

17. เสียบสาย IDE อีกด้านเข้ากับขั้วต่อ Primary IDE บนเมนบอร์ด โดยแถบ
สีแดงตรงกับขาที่ 1 ของขั้วต่อด้วย
18. สอดไดรฟ์ฟล็อบปี้ดิสก์เข้าไปในช่องติดตั้ง แล้วขันน็อตยึดกับตัวเคส
ให้แน่น

19. เสียบสายไฟเข้ากับขั้วต่อสายไฟของฟล็อบปี้ดิสก์ ให้สังเกตสายไฟของ
ฟล็อบปี้ดิสก์จะมีหัวขนาดเล็กกว่าสายไฟของซีดีรอมและฮาร์ดดิสก์)
20. เสียบสายแพขนาด 34 เส้น (เส้นเล็กกว่าสายแพของฮาร์ดดิสก์
และซีดีรอม) ให้ด้านที่มีการไขว้สายเข้ากับขั้วต่อไดรฟ์ฟล็อบปี้ดิสก์ โดยแถบสีแดง
ของสายแพต้องตรงกับขาที่ 1 ของขั้วต่อด้วย หากใส่ผิดด้านไฟของไดรฟ์
ฟล็อบปี้ดิสก์จะติดตลอด วิธีแก้ไขคือให้หันสายแพกลับด้านเพราะไดรฟ์ฟล็อบปี้ดิสก์
บางยี่ห้ออาจต้องใส่สลับด้านกัน
21. เสียบสายแพอีกด้านเข้ากับขั้วต่อฟล็อบปี้ดิสก์บนเมนบอร์ด โดยให้สาย
สีแดงตรงกับขาที่ 1 หรือ pin1 ของขั้วต่อด้วย
22. เสียบสายสัญญาณต่างๆ จากเคส เช่น สวิตช์เปิดปิดเครื่อง ไฟบอก
สถานะเปิดเครื่อง ไฟบอกสถานะฮาร์ดดิสก ปุ่ม Reset ลำโพง ลงบนเมนบอร์ด
ควรดูคู่มือเมนบอร์ดประกอบด้วย โดยต้องเสียบขั้วให้ถูกหากผิดขั้ว คอมพิวเตอร์
จะไม่ติดหรือมีไฟค้างตลอดเวลา วิธีแก้ไขคือให้เราลองสลับขั้วและเปิดเครื่องขึ้น
มาใหม่
23. เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วให้เราลองสำรวจดูว่ามีน็อตหรืออุปกรณ์อื่นๆ
ตกค้างอยู่บนเมนบอร์ดหรือไม่ เพราะอาจทำให้เกิดกระแสไฟลัดวงจรจนเกิดความ
เสียหายต่อเมนบอร์ดและอุปกรณ์ต่างๆ บนเมนบอร์ดได้ นอกจากนี้ควรตรวจสอบ
การติดตั้งทั้งหมดว่าเรียบร้อยดีแล้ว เช่น การ์ดต่างๆ หรือสายสัญญาณเสียบ
แน่นหนาดีหรือยัง โดยเฉพาะฮีทซิงค์และพัดลมต้องแนบสนิทกับซีพียู พร้อมทั้งล็อก
ติดกันอย่างแน่นหนา
24. เมื่อเรียบร้อยดีแล้วปิดฝาเคสและขันน็อตให้เรียบร้อย ก็เป็นอันเสร็จสิ้น

ขั้นตอนการประกอบเครื่องอย่างถูกต้องและสมบูรณ์แบบแล้ว
ประกอบเครื่องเสร็จแล้ว แต่กลับไม่สามารถบู๊ตเครื่อง
ขึ้นมาได้เพราะมองเห็นฮาร์ดดิสก์ จะแก้ไขอย่างไร
หลังจากที่ประกอบเครื่องเสร็จแล้ว ต้องมีการกำหนดค่าไบออสให้รู้จักกับ
ฮาร์ดดิสก์ที่ติดตั้งในเครื่องคอมพิวเตอร์ แต่ในปัจจุบันเมนบอร์ดรุ่นใหม่ไม่จำเป็น
ต้องเข้าไปกำหนดค่าในไบออสแล้ว เพราะไบออสจะรู้จักฮาร์ดดิสก์เองโดยอัตโนมัติ
แต่หากเป็นเมนบอร์ดรุ่นเก่าให้เข้าไปกำหนดค่าไบออสที่หัวข้อ IDE HDD Auto
Detection เพื่อให้ไบออสตรวจสอบค่าที่เหมาะสมให้โดยอัตโนมัติ แต่หากต้องการ
กำหนดเองก็สามารถเข้าไปกำหนดค่าได้ที่หัวข้อ Standard CMOS Setup
โดยให้เราใส่ค่า Head, Cylinder, Sector ของฮาร์ดดิสก์นั้นลงไปให้ถูกต้อง
อีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้คอมพิวเตอร์มองไม่เห็นฮาร์ดดิสก์เนื่องจากการเซ็ต
จัมเปอร์ไม่ถูกต้อง ซึ่งเราสามารถดูการเซ็ตจัมเปอร์ที่ถูกต้องได้บนตัวฮาร์ดดิสก์ ที่ส่วน
ใหญ่ทางผู้ผลิตฮาร์ดดิสก์จะติดสติ๊กเกอร์บอกตำแหน่งการเซ็ตจัมเปอร์ที่ถูกต้องมาให้
ด้วย นอกจากนี้ให้ตรวจสอบการเชื่อมต่อของสายสัญญาณต่างๆ เช่น สาย IDE และ
สายไฟว่ามีการหลุดหลวมหรือไม่ หากพบว่ามีก็ให้ทำการเชื่อมต่อให้แน่น และควร

ตรวจสอบด้วยว่าเสียบสายสัญญาณถูกต้องตรงขั้วหรือไม่ด้วย
ขาล็อกของฮีตซิงค์แข็งมาก ไม่สามารถล็อกเข้ากับ
ซ็อกเก็ตของซีพียูได้ จะแก้ปัญหาอย่างไร
ขาล็อกของฮีตซิงค์ที่มีขนาดใหญ่ส่วนมากจะมีความแข็งแรงมาก ทำให้มือ
ใหม่ที่เพิ่งหัดประกอบเครื่องอาจไม่สามารถติดตั้งได้ วิธีการแก้ปัญหานี้ก็คือการ
ใช้ด้ามพลาสติกที่มีความแข็งแรงหรือปลายไขควงขนาดเล็ก งัดเกี่ยวขาล็อก
ฮีตซิงค์ให้เข้ากับซ็อกเก็ตของซีพียู
อย่างไรก็ตามการใช้ไขควรงัดเกี่ยวขาล็อกของฮีตซิงค์จำเป็นต้องทำด้วย
ความระมัดระวัง เพราะหากพลาดพลั้งอาจทำให้ปลายของไขควรไปขูดเข้ากับ
ลายปรินซ์บนเมนบอร์ดฉีกขาด ทำให้เกิดความเสียหายต่อตัวเมนบอร์ดได้ ทางที่ดี
แนะนำให้ใช้ด้ามพลาสติกที่มีความแข็งแรงมากๆ หน่อยจะดีกว่าการใช้ไขควงครับ
เพราะหากไม่ชำนาญส่วนใหญ่หลายคนจะพลาดในส่วนนี้แทบทั้งสิ้นครับ
หากเมนบอร์ดเกิดความเสียหายจากการที่ถูกไขควรขูดเอาลายปรินซ์ฉีก
ขาด เราสามารถนำเมนบอร์ดไปเชื่อมต่อลายปรินซ์ใหม่ได้ ซึ่งอาจต้องเสียค่าใช้จ่าย
บ้าง แต่เมื่อเทียบกับเมนบอร์ดราคาแพงแล้วเชื่อว่ายังคุ้มค่าอยู่ครับ

FW Mail: